เรือเซวอลออกเดินทางจากท่าเรืออินชอนในคืนวันที่ 15 เมษายน 2557 โดยมีจุดหมายปลายทางคือเกาะเชจู ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมในเกาหลีใต้ นักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายดันวอนในเมืองอันซาน จังหวัดคยองกี เดินทางไปกับคณะครูเพื่อทำกิจกรรมทัศนศึกษา การเดินทางครั้งนี้ควรเป็นประสบการณ์ที่นักเรียนจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ นอกห้องเรียนและใช้เวลาร่วมกับเพื่อน แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าในเช้าวันต่อมา การเดินทางจะกลายเป็นเหตุการณ์ที่สร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ให้แก่ครอบครัวจำนวนมาก
ในช่วงเช้าของวันที่ 16 เมษายน เรือแล่นอยู่บริเวณน่านน้ำนอกชายฝั่งจังหวัดช็อลลาใต้ ใกล้เกาะบยองพุงโด ในเขตทะเลใกล้เกาะจินโด ก่อนเกิดเหตุเรือมีการเปลี่ยนทิศทางเดินเรือ จากนั้นตัวเรือเริ่มเอียงอย่างรวดเร็วและไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพสมดุลได้ตามปกติ ผู้โดยสารจำนวนมากซึ่งอยู่ในห้องพักและพื้นที่ต่าง ๆ ของเรือเริ่มตระหนักว่าสถานการณ์ผิดปกติ ข้าวของภายในเรือเคลื่อนตัวตามความเอียง ขณะที่การเคลื่อนที่ของผู้โดยสารทำได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ
รายงานการสอบสวนในเวลาต่อมาพบว่า เรือมีปัญหาด้านเสถียรภาพอยู่ก่อนแล้ว ทั้งจากการดัดแปลงโครงสร้างที่เพิ่มพื้นที่ใช้สอย การบรรทุกสินค้าเกินระดับที่เหมาะสม และการบรรทุกน้ำอับเฉาน้อยกว่าที่จำเป็นต่อการรักษาสมดุลของเรือ นอกจากนี้ สินค้าบางส่วนไม่ได้รับการยึดตรึงอย่างเหมาะสม เมื่อเรือเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว สินค้าจึงเคลื่อนตัวและส่งผลให้เรือเอียงมากขึ้น ปัจจัยเหล่านี้มีส่วนสำคัญต่อการสูญเสียความสามารถในการทรงตัวของเรือ
เมื่อเรือเริ่มเอียง สัญญาณขอความช่วยเหลือถูกส่งออกไป และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเริ่มรับทราบเหตุการณ์ อย่างไรก็ตาม การช่วยเหลือในช่วงแรกกลับเต็มไปด้วยความสับสน ผู้โดยสารจำนวนมากยังคงอยู่ภายในเรือตามคำแนะนำให้รออยู่ในตำแหน่งเดิม แทนที่จะอพยพออกจากเรือทันที คำแนะนำดังกล่าวมีผลอย่างยิ่งต่อชะตากรรมของผู้โดยสาร เพราะเมื่อเรือเอียงมากขึ้น การเดินไปยังทางออกและการเคลื่อนตัวไปยังจุดปลอดภัยก็ทำได้ยากขึ้นอย่างรวดเร็ว
นักเรียนจำนวนมากยังอยู่ในห้องพักของตนเองในช่วงที่สถานการณ์กำลังเลวร้ายลง หลายคนไม่มีประสบการณ์รับมือกับอุบัติเหตุทางทะเล และต้องพึ่งพาคำสั่งจากครู ลูกเรือ และผู้รับผิดชอบบนเรือ การที่ผู้โดยสารยังคงอยู่ภายในเรือจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การอพยพในเวลาต่อมาเป็นไปอย่างยากลำบาก ขณะที่เรือค่อย ๆ พลิกตะแคงและจมลงสู่ทะเล
หน่วยงานกู้ภัยและเรือจากบริเวณใกล้เคียงเดินทางเข้าช่วยเหลือ แต่การเข้าถึงผู้โดยสารที่ติดอยู่ภายในเรือทำได้ยาก เนื่องจากตัวเรือเอียงมากขึ้นและสภาพแวดล้อมในทะเลเป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติงาน ในเวลาต่อมา เรือเซวอลจมลงอย่างสมบูรณ์ ทิ้งไว้ซึ่งผู้เสียชีวิตจำนวนมากและครอบครัวที่ต้องเผชิญกับความสูญเสียอย่างไม่ทันตั้งตัว
