สะพานแขวนขนาดใหญ่ที่เคยเป็นเส้นทางสัญจรสำคัญของประชาชน กลับพังถล่มลงมาอย่างกะทันหันในช่วงที่ยังมีรถยนต์และรถจักรยานยนต์กำลังแล่นผ่าน ผู้คนที่อยู่บนสะพานไม่มีโอกาสเตรียมตัวรับมือ เมื่อโครงสร้างเริ่มพังลง พื้นถนนและส่วนประกอบของสะพานก็ร่วงลงสู่แม่น้ำเบื้องล่างพร้อมกับยานพาหนะหลายคัน เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นหนึ่งในอุบัติเหตุสะพานแขวนที่สร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ให้กับอินโดนีเซีย
สะพานแห่งนี้มีชื่อว่า Jembatan Kutai Kartanegara หรือที่รู้จักกันในชื่อสะพาน Mahakam II เป็นสะพานแขวนที่ทอดข้ามแม่น้ำ Mahakam และทำหน้าที่เชื่อมต่อเมือง Tenggarong กับพื้นที่ Tenggarong Seberang ในเขต Kutai Kartanegara จังหวัด East Kalimantan สะพานมีความยาวรวมประมาณ 710 เมตร และมีช่วงสะพานแขวนที่ไม่มีเสารองรับตรงกลางยาวประมาณ 270 เมตร ทำให้เป็นโครงสร้างสำคัญสำหรับการเดินทางของประชาชนในพื้นที่
ก่อนเกิดเหตุ สะพานแห่งนี้ถูกใช้งานมาเป็นเวลาหลายปี และเป็นเส้นทางที่มีความสำคัญต่อชีวิตประจำวันของผู้คน ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางไปทำงาน การขนส่งสินค้า หรือการติดต่อระหว่างชุมชนสองฝั่งแม่น้ำ สำหรับประชาชนในพื้นที่ การมีสะพานเชื่อมต่อช่วยลดความจำเป็นในการเดินทางอ้อมและทำให้การสัญจรสะดวกขึ้น ดังนั้น เมื่อเกิดเหตุสะพานพังถล่ม ผลกระทบจึงไม่ได้จำกัดอยู่แค่ความเสียหายของโครงสร้าง แต่ยังส่งผลต่อระบบการเดินทางและการใช้ชีวิตของคนในพื้นที่ด้วย
เหตุการณ์โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2011 เวลาประมาณ 16.20 น. ตามเวลาท้องถิ่น บริเวณสะพาน Mahakam II ในเมือง Tenggarong เขต Kutai Kartanegara จังหวัด East Kalimantan ประเทศอินโดนีเซีย ขณะนั้นมีการเตรียมดำเนินงานบำรุงรักษาสะพาน โดยคนงานกำลังตรวจสอบและจัดการชิ้นส่วนที่เกี่ยวข้องกับระบบยึดและแขวนโครงสร้าง แต่สะพานยังไม่ได้ปิดการจราจรอย่างสมบูรณ์ ทำให้ยังมีประชาชนใช้เส้นทางอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว
จากข้อมูลการตรวจสอบเบื้องต้นของทีมผู้เชี่ยวชาญจากมหาวิทยาลัย Gadjah Mada ระบุว่า ในช่วงก่อนเกิดเหตุมีคนงาน 6 คนจากบริษัทที่รับผิดชอบงานบำรุงรักษาเข้าไปดำเนินการเตรียมซ่อมแซมสะพาน งานส่วนหนึ่งเกี่ยวข้องกับการตรวจสอบ เปลี่ยน และขันนอตที่คลายตัว แต่ในช่วงที่ดำเนินงานดังกล่าว การจราจรบนสะพานยังไม่ได้ถูกปิดอย่างเต็มรูปแบบ รถยนต์และรถจักรยานยนต์จึงยังคงผ่านบริเวณที่มีการทำงานอยู่
สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงบ่ายวันนั้นเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เมื่อส่วนเชื่อมต่อของระบบแขวนสะพานเกิดความเสียหาย โครงสร้างส่วนกลางเริ่มสูญเสียความมั่นคง ก่อนที่พื้นสะพานและโครงเหล็กจะพังลงสู่แม่น้ำ รายงานการตรวจสอบเบื้องต้นของทีมจากมหาวิทยาลัย Gadjah Mada ระบุสมมติฐานว่า ความเสียหายอาจเกิดขึ้นบริเวณอุปกรณ์เชื่อมต่อระหว่างสายแขวนแนวตั้งกับสายเคเบิลหลัก โดยมีการตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับชุดแคลมป์และอุปกรณ์รองรับสายแขวนที่อาจเกิดความล้มเหลว
ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง เพราะสะพานที่มีขนาดใหญ่และเคยรองรับการเดินทางของประชาชนกลับพังลงมาในช่วงเวลาอันสั้น ยานพาหนะที่กำลังวิ่งอยู่บนสะพานบางคันร่วงลงไปพร้อมกับโครงสร้าง ผู้ที่อยู่บนสะพานต้องเผชิญกับสถานการณ์ฉุกเฉินโดยแทบไม่มีเวลาหาทางหลบหนี ขณะที่ผู้คนริมฝั่งแม่น้ำต่างรีบแจ้งเหตุและขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่
ข้อมูลจากหน่วยงานของอินโดนีเซียระบุว่า โครงสร้างสะพานพังลงภายในเวลาประมาณ 30 วินาที ทำให้รถยนต์และยานพาหนะหลายคันตกลงสู่แม่น้ำ Mahakam พร้อมกับส่วนประกอบของสะพานที่แตกหักและจมลงไปในน้ำ เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนประชาชนในบริเวณนั้นแทบไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะพบว่าจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่เคยใช้งานอยู่เป็นประจำได้กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว
ทันทีที่ได้รับแจ้งเหตุ เจ้าหน้าที่กู้ภัย ตำรวจ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้เร่งเดินทางไปยังจุดเกิดเหตุเพื่อค้นหาผู้ประสบภัย ภารกิจช่วยเหลือจำเป็นต้องดำเนินการทั้งบริเวณผิวน้ำและใต้น้ำ เนื่องจากมีผู้คนและยานพาหนะตกลงไปในแม่น้ำ ขณะเดียวกันซากโครงสร้างขนาดใหญ่ที่จมอยู่ใต้น้ำก็ทำให้การค้นหาเป็นไปอย่างยากลำบาก เจ้าหน้าที่ต้องตรวจสอบพื้นที่โดยรอบอย่างละเอียด เพื่อค้นหาผู้ที่อาจติดอยู่ภายในรถหรือใต้ชิ้นส่วนของสะพาน
Chapter 2
หลังจากสะพาน Mahakam II พังถล่ม ภารกิจค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยกลายเป็นเรื่องเร่งด่วนที่สุด เจ้าหน้าที่ต้องทำงานแข่งกับเวลา เพราะยังมีผู้สูญหายจำนวนมาก และไม่มีใครทราบแน่ชัดว่ามีคนติดอยู่ใต้ซากสะพานหรืออยู่ภายในยานพาหนะที่จมลงไปในแม่น้ำกี่คน
แม่น้ำ Mahakam มีความสำคัญต่อการเดินทางและการดำรงชีวิตของประชาชนในพื้นที่ แต่ในช่วงเวลาที่เกิดเหตุ กลับกลายเป็นพื้นที่ค้นหาที่เต็มไปด้วยอุปสรรค ซากเหล็กและชิ้นส่วนของสะพานที่ตกลงไปในน้ำทำให้เจ้าหน้าที่ต้องระมัดระวังในการปฏิบัติงาน ขณะเดียวกันก็ต้องค้นหารถยนต์ที่จมอยู่และตรวจสอบบริเวณที่อาจมีผู้ประสบภัยติดค้างอยู่
เจ้าหน้าที่กู้ภัยและนักประดาน้ำพยายามค้นหาผู้สูญหายอย่างต่อเนื่อง โดยมีการตรวจสอบทั้งบริเวณใกล้จุดที่สะพานพังและพื้นที่ตามแนวแม่น้ำ การค้นหาไม่ได้ทำได้ง่าย เพราะโครงสร้างที่พังลงมามีขนาดใหญ่ และบางส่วนอาจกีดขวางการเข้าถึงบริเวณที่ต้องการตรวจสอบ นอกจากนี้ กระแสน้ำและสภาพแวดล้อมใต้น้ำยังเพิ่มความยากลำบากให้กับการทำงานของเจ้าหน้าที่
ในช่วงแรกหลังเกิดเหตุ จำนวนผู้เสียชีวิตและผู้สูญหายยังมีการเปลี่ยนแปลงตามความคืบหน้าของการค้นหา รายงานข่าวในช่วงแรกระบุจำนวนผู้เสียชีวิตแตกต่างกัน เนื่องจากเจ้าหน้าที่ต้องใช้เวลาในการตรวจสอบและยืนยันตัวตนของผู้ประสบภัย แต่เมื่อมีการรวบรวมข้อมูลมากขึ้น ก็พบว่าความสูญเสียจากเหตุการณ์ครั้งนี้รุนแรงกว่าที่หลายคนคาดคิด
